کسب درآمد از مسگری


مجتبی سلیمی با پیشه مسگری، گفت: از فروش هر محصول، 10 درصد سود خالص کسب میکنم.


به گزارش میدون، واژه مس و مسگری در اذهان عموم تداعی کننده زنجان و بازار مسگران آن است. مجتبی سلیمی 35 ساله نیز، تولید کننده صنایع دستی مسی و اهل استان زنجان( مادر مس ایران) است.

او که عاشقانه کارش را دوست دارد، گفت: هدیه ما " تضمین سلامتی " ایران و ایرانی است.

سلیمی اذعان داشت: ساخت یک ظرف مسی با دست، دو روز زمان میبرد که با احتساب هزینه کارگر(همکار) گاهی اوقات به صرفه نیست و با توجه به در خواست خریدار، با دستگاه یا نیمه دستگاه تولید میکنیم.

شرکت کننده مسابقه میدون در مورد بازار فروششان، خاطر نشان کرد: از طریق فروشگاه مرکزی، فروش مجازی، کارگاه و بنک دار با 10 درصد سود خالص برای هر محصول است.

او تصریح کرد: از زمانی که ظرف‌های آلومینیومی، چینی و پلاستیکی به بازار آمده، بازار خرید مس از رونق افتاده است.

مینا مهرنوش داور مسابقه میدون راجع به بازاریابی این محصول، گفت: اگر تبلیغات به صورت حرفه ای انجام گیرد، با ورود هر جنسی، این محصول به قوت خود باقی میماند.

او افزود: صادرات فراملی صنایع مسی جایگاه خود را پیدا نکرده است و درصد قابل‌توجهی از تولیدات این صنعت در بازارهای داخلی عرضه می‌شود.

امیر حسین اسدی نیز از داوران مسابقه میدون در مورد مشکلات صنایع دستی کشور، بیان کرد: حداقل 50 درصد بودجه و هزینه صنایع دستی در دنیا برای بسته بندی مصرف می شود در حالی که درایران اینگونه نیست. محصولات ما طراحی درست و جدیدی ندارند و طبق نظر مشتری هستند، مدل ها قدیمی اند و به مرور زمان طبق سلایق، فرهنگ و آداب و رسوم عوض نمی شوند، متاسفانه برند و استاندارد و کد ندارند.

مجتبی سلیمی تاکید کرد: ظرف مسی در عین زیبایی و چشم نوازیی، از طرف پزشکان در رابطه با مفید بودن پخت و پز در آن توصیه می شود.

او افزود: به کسانی که از درد مفاصل رنج می‌برند، داشتن یک دست‌بند مسی را توصیه می‌کنند و دلیل این امر را کمبود یون‌های مسی در خون ذکر می‌کنند که با تماس دست‌بندهای مسی با پوست بخشی از این کمبود جبران شده و از درد مفاصل کاسته می‌شود. همچنین باعث کاهش نشانه های آرتروز، حفظ رنگ مو و شفافیت چشم، محافظت از غلاف میلین اطراف اعصاب، تولید انرژی بدن، کاهش یا از بین بردن رشد باکتر‌ی ها، افزایش قدرت ایمنی بدن وکاهش کلسترول و …می شود.

جوان کارآفرین زنجانی در پایان، گفت: دم اوستا غلام گرم که چکش و مس داد دستم. دم مادرم گرم که دعام کرد تا به اینجا برسم.

مسگری حرفه‌ای است که در آن هنرمند به وسیله‌ی چکش و آلاتی دیگر ظروفی مثل قابلمه، پارچ، لگن و… می‌سازد. تحقیقات نشان داده که از حدود ۵۰۰۰ سال پیش تاکنون این هنر وجود داشته. البته طبیعتاً آن موقع‌ها بلد نبودند به آن بگویند «هنر» و تنها برای رفع نیاز و … از مس استفاده می‌کردند. مسگری در حال حاضر در شهرهای زنجان، کاشان، اصفهان، کرمان و شیراز رونق بیشتری دارد. به این معنا که هنرمندان این رشته در این شهرها فعالیتشان بیشتر است. مسگری در دوران اسلامی رواج زیادی داشته. عده‌ای این را به دلیل تأکید اسلام بر سلامت بدن می‌دانند.

 

 

پست های مرتبط